📚 Dental Terimler Sözlüğü 2026

Diş, diş eti veya çevre yumuşak dokularda bakteriyel enfeksiyon sonucu oluşan, içi pürülan materyal ile dolu patolojik oluşumdur. Klinik olarak ağrı, …

Restoratif diş hekimliğinde dolgu ve kaplama materyallerinin mine ve dentin yüzeyine bağlanmasını sağlayan kimyasal ajanları ifade eder. Adeziv …

Diş dokusu ile restoratif materyal arasında mikromekanik ve kimyasal bağ oluşturmayı amaçlayan çok aşamalı bağlanma sistemleridir. Güncel adeziv …

Diş yüzeyindeki plak, pigmentasyon ve yumuşak birikimlerin; hava, su ve özel toz karışımı ile uzaklaştırılmasını sağlayan profesyonel temizlik …

Düşük viskoziteye sahip kompozit rezin materyalidir. Küçük kavitelerde, fissür örtücü uygulamalarda ve restorasyonların adaptasyonunu artırmak …

Elastik hidrokolloid esaslı, ağız içi ölçü alma işlemlerinde yaygın olarak kullanılan dental ölçü materyalidir. Kolay uygulanabilir olması ve kısa …

Diş köklerinin çene kemiği içerisinde yer aldığı anatomik kemik boşluklarıdır. Diş çekimi sonrası alveol yapısının korunması, ileri protetik ve …

Diş çekimi sonrasında alveol içerisindeki kan pıhtısının bozulması veya kaybı sonucu gelişen inflamatuar komplikasyondur. Şiddetli ağrı ve kötü koku …

Cıva ile gümüş, kalay ve bakır alaşımlarının birleşiminden oluşan restoratif dolgu materyalidir. Yüksek dayanıklılığı nedeniyle özellikle arka grup …

Hastanın sistemik sağlık durumu, kullandığı ilaçlar, alerjileri ve önceki dental tedavileri hakkında bilgi toplanmasını kapsayan değerlendirme …

Diş kökünün en uç kısmını ifade eden anatomik yapıdır. Endodontik tedavilerde çalışma boyunun belirlenmesinde referans noktası olarak kullanılır.

Kök gelişimi tamamlanmamış ve pulpası nekrotik dişlerde, kök ucunda yapay bir apikal bariyer oluşturmayı amaçlayan endodontik tedavi yöntemidir.

Alt ve üst çenedeki dişlerin fonksiyonel hareketler sırasında kurduğu temas ilişkisini ifade eder. Sağlıklı artikülasyon, çiğneme fonksiyonu ve …

Dental işlemler sırasında ağız içindeki tükürük, kan ve sıvıların uzaklaştırılmasını sağlayan yardımcı ekipmandır. Görüş alanını iyileştirir ve hasta …

Ağız ve diş sağlığının korunması amacıyla uygulanan bireysel bakım alışkanlıkları ve profesyonel temizlik uygulamalarının bütünüdür. Yetersiz ağız …

Ağız içi veya sistemik faktörlere bağlı olarak ortaya çıkan kötü koku durumudur. En sık nedenleri arasında periodontal hastalıklar, dil üzerindeki …

Diş yüzeyine tutunan mikroorganizmalar, tükürük proteinleri ve hücresel artıkların oluşturduğu yapışkan biyofilmdir. Dental plak, diş çürükleri ve …

Restoratif materyalin diş dokusuna tutunma kapasitesini ifade eden mekanik özelliktir. Adeziv sistemlerin klinik başarısı, bağlanma gücünün yeterli ve …

Dişlerin renklenmesine neden olan organik ve inorganik pigmentlerin kimyasal ajanlar yardımıyla giderilmesini amaçlayan estetik diş hekimliği …

Çok köklü dişlerde köklerin birbirinden ayrıldığı anatomik bölgeyi ifade eder. Bifurkasyon bölgeleri, periodontal hastalıkların ilerlemesi açısından …

Alt ve üst dişlerin birbiriyle olan temas ilişkisini ifade eden genel terimdir. Kapanış bozuklukları çiğneme fonksiyonu ve eklem sağlığını olumsuz …

Özellikle dişlerin ara yüz çürüklerinin ve alveol kemik seviyesinin değerlendirilmesinde kullanılan intraoral radyografi tekniğidir. Koruyucu diş …

Mikroorganizmaların yüzeylere tutunarak oluşturduğu, hücre dışı matriks ile çevrili organize yapıdadır. Dental plak, ağız içindeki en yaygın biyofilm …

Dental materyallerin canlı dokularla uyumlu olması ve toksik, alerjik veya inflamatuar reaksiyonlara neden olmama özelliğidir. Uzun dönem klinik …

Kompozit rezin materyaller kullanılarak dişlerin form, renk veya küçük yapısal bozukluklarının düzeltilmesini amaçlayan estetik restoratif işlemdir. …

Dişlerin istemsiz şekilde sıkılması veya gıcırdatılması ile karakterize parafonksiyonel alışkanlıktır. Uzun süreli bruksizm, diş aşınmaları, …

Dişlerin yanak tarafına bakan yüzeyini tanımlayan anatomik terimdir. Klinik muayene ve restoratif planlamalarda yön belirtmek amacıyla kullanılır.

Diş köklerinin yanak tarafında yer alan alveoler kemik tabakasıdır. İmplant cerrahisi ve çekim sonrası iyileşme süreçlerinde bukkal kemiğin korunması …

Yanak mukozasında inflamasyon, kızarıklık ve hassasiyet ile karakterize klinik durumdur. Travma, enfeksiyon veya sistemik hastalıklarla ilişkili …

Belirli bir sinir dalının bloke edilmesi yoluyla geniş bir alanın uyuşturulmasını sağlayan anestezi yöntemidir. Dental cerrahi ve restoratif …

Flor salınımı yapabilen, diş dokusuna kimyasal olarak bağlanan restoratif siman türüdür. Özellikle servikal lezyonlar ve pedodontide tercih edilir.

Üç boyutlu dental ve maksillofasiyal görüntüleme sağlayan ileri radyolojik tanı yöntemidir. İmplant planlaması, gömülü dişlerin değerlendirilmesi ve …

Sabit protetik restorasyonların veya ortodontik apareylerin diş yüzeyine kalıcı ya da geçici olarak sabitlenmesi işlemidir. Kullanılan siman türü …

Cerrahi işlemler sırasında kemik ve kök yüzeylerine erişim sağlamak amacıyla diş eti dokusunun kontrollü şekilde kaldırılmasıdır. Periodontal ve …

Dişin mine–sement birleşimi bölgesinde oluşan madde kayıplarını ifade eder. Aşırı fırçalama, asidik erozyon veya oklüzal stresle ilişkili olabilir.

Alveol kemiğinin en koronal kısmını ifade eder. Periodontal hastalıklar ve implant çevresi kemik kaybının değerlendirilmesinde önemli bir anatomik …

Dişin tüberkül yapısının travma veya aşırı kuvvetler sonucu kırılması durumudur. Genellikle restoratif veya protetik tedavi gerektirir.

Alt ve üst dişlerin transversal yönde normal kapanış ilişkisini bozacak şekilde konumlanması durumudur. Ortodontik tedavi gerektirebilir.

Bakterilerin metabolik faaliyetleri sonucu oluşan asitlerin diş minesini ve dentin dokusunu demineralize etmesiyle meydana gelen patolojik süreçtir. …

Ağız ortamındaki çürük oluşum potansiyelini ifade eden klinik kavramdır. Bakteriyel yük, tükürük miktarı ve beslenme alışkanlıkları ile ilişkilidir.

Diş yüzeyine tutunan mikroorganizmalar, tükürük proteinleri ve hücresel artıklardan oluşan yapışkan biyofilm tabakasıdır. Diş çürükleri ve periodontal …

Dental plakların zamanla mineralize olarak sertleşmesi sonucu oluşan birikimlerdir. Diş eti iltihabı ve periodontitis gelişiminde önemli rol oynar.

Mine tabakasının altında yer alan, dişin ana yapısını oluşturan sert dokudur. Dentin dokusu tübüler yapısı nedeniyle uyarılara karşı daha hassastır ve …

Dental alet ve yüzeylerde bulunan patojen mikroorganizmaların sayısının kimyasal veya fiziksel yöntemlerle azaltılması işlemidir. Enfeksiyon …

Benzer klinik bulgulara sahip hastalıkların ayırt edilmesi amacıyla yapılan sistematik değerlendirme sürecidir. Doğru tedavi planlaması için kritik …

Hastanın yüz, dudak ve diş oranlarının dijital ortamda analiz edilerek ideal gülüşün planlanmasını sağlayan estetik diş hekimliği yaklaşımıdır.

Ağız içinin optik tarayıcılar yardımıyla üç boyutlu olarak kaydedilmesini sağlayan ölçü alma yöntemidir. Geleneksel ölçü materyallerine kıyasla hasta …

Dişin orta hat çizgisine en uzak kısmını tanımlayan anatomik yön terimidir. Klinik ve radyografik değerlendirmelerde konum belirtmek için kullanılır.

Dişleri çevreleyen ve alveol kemiğini örten yumuşak dokudur. Periodontal sağlığın korunmasında kritik rol oynar.

Diş eti ve destek dokularını etkileyen inflamatuar hastalıklar grubudur. Gingivitis ve periodontitis bu grubun temel formlarını oluşturur.

Diş eti dokusunun apikal yönde yer değiştirmesi sonucu diş kök yüzeyinin açığa çıkması durumudur. Hassasiyet ve estetik problemlere yol açabilir.

Sıcak, soğuk, tatlı veya asidik uyaranlara karşı dişlerde oluşan ani ve kısa süreli ağrı durumudur. Genellikle dentin tübüllerinin açığa çıkması ile …

Diş yüzeyindeki plak ve diş taşı birikimlerinin el aletleri veya ultrasonik cihazlar yardımıyla uzaklaştırılması işlemidir. Periodontal tedavinin …

Tedavi edilemeyecek durumdaki dişlerin basit veya cerrahi yöntemlerle ağızdan uzaklaştırılması işlemidir. Çekim sonrası iyileşme süreci klinik açıdan …

Diş çekimi sonrası alveolde kan pıhtısının kaybı veya bozulması sonucu gelişen ağrılı inflamatuar durumdur. Şiddetli ağrı ve kötü koku ile …

Süt dişlerinin fizyolojik olarak düşmesini veya diş dokularının yüzeysel olarak kaybını ifade eden terimdir. Pedodontide sık kullanılan kavramlar …

Tedavi edilemeyecek derecede hasar görmüş veya prognozu kötü olan dişlerin basit ya da cerrahi yöntemlerle ağızdan uzaklaştırılması işlemidir. Çekim …

Normal sürme yolunun dışında, alışılmadık bir konumda süren dişleri ifade eder. Ortodontik ve cerrahi müdahale gerektirebilir.

Dental tedaviler sırasında manuel olarak kullanılan scaler, küret, ekskavatör gibi klinik aletleri kapsayan genel terimdir. Hassas doku kontrolü ve …

Diş pulpası ve kök kanalı dokularının hastalıklarının teşhis, tedavi ve korunması ile ilgilenen diş hekimliği uzmanlık dalıdır. Kanal tedavisi bu …

Dental kliniklerde mikroorganizmaların yayılımını önlemek amacıyla uygulanan sterilizasyon, dezenfeksiyon ve bariyer önlemlerinin bütünüdür. Hasta ve …

Genellikle erişkin bireylerde görülen, dişleri destekleyen dokularda ilerleyici kemik kaybı ile seyreden periodontal hastalık formudur. Güncel …

İmplant yerleştirildikten sonra iyileşme süresi tamamlanmadan, ancak immediat yüklemeden daha geç bir dönemde restorasyon uygulanması yaklaşımıdır. …

Asidik maddelerin kimyasal etkisiyle diş sert dokularının demineralizasyonu sonucu oluşan madde kaybıdır. Beslenme alışkanlıkları, mide asidi reflüsü …

Diş rengine uyumlu kompozit rezin materyaller kullanılarak yapılan restoratif dolgu uygulamasıdır. Fonksiyonel onarımın yanı sıra estetik beklentileri …

Komşu dişlerin birbirine temas ettiği anatomik bölgeyi ifade eder. Doğru temas alanı, gıda sıkışmasının önlenmesi ve periodontal sağlığın korunması …

Dişin normal eksenine göre açısal olarak konumlanması durumudur. Oklüzyon ve ortodontik tedavi planlamasında değerlendirilmesi gerekir.

Kanal tedavisi görmüş dişlerde, kron restorasyonuna destek sağlamak amacıyla kök kanalına yerleştirilen fiber esaslı post sistemidir. Elastik modülü …

Azı ve küçük azı dişlerinin çiğneme yüzeylerinde bulunan doğal oluk ve girintilerdir. Derin fissürler, gıda ve bakteri birikimine yatkın olmaları …

Çiğneme yüzeylerindeki fissürlerin akışkan bir materyal ile kapatılarak çürük oluşumunun önlenmesini amaçlayan koruyucu diş hekimliği uygulamasıdır. …

Zamanla çiğneme ve normal fonksiyonlar sonucu diş yüzeylerinde meydana gelen doğal madde kaybıdır. Patolojik aşınmalardan ayırt edilmesi gerekir.

Cerrahi işlemler sırasında kemik ve kök yüzeylerine erişim sağlamak amacıyla diş eti dokusunun kontrollü şekilde kaldırılmasıdır. Periodontal ve …

Yumuşak doku kaldırılmadan, minimal invaziv yöntemlerle gerçekleştirilen cerrahi implant uygulamasıdır. Uygun vakalarda iyileşme süresini …

Gelişim döneminde aşırı fluorid alımına bağlı olarak diş minesinde meydana gelen yapısal ve estetik bozukluktur. Hafif vakalar beyaz opasitelerle, …

Diş minesinin asitlere karşı direncini artıran ve demineralizasyonu azaltan kimyasal elementtir. Topikal veya sistemik olarak çürük önleme …

Diş yüzeylerine jel, vernik veya solüsyon formunda fluorid uygulanarak çürük riskinin azaltılmasını amaçlayan koruyucu tedavidir. Yüksek çürük riski …

Dişlerin ve çiğneme sisteminin besinlerin parçalanması, konuşma ve estetik gibi temel görevlerini yerine getirme kapasitesini ifade eder. Tedavi …

Çiğneme ve alt çene hareketleri sırasında dişlerin uyumlu ve dengeli temasını tanımlar. Sağlıklı fonksiyonel kapanış, eklem ve kas sağlığı açısından …

Travma veya aşırı kuvvetler sonucu dişin mine, dentin veya pulpa dokusunu içeren kırık durumudur. Kırığın tipi tedavi yaklaşımını belirler.

Çok köklü dişlerde köklerin birbirinden ayrıldığı anatomik bölgedir. Periodontal hastalıkların ilerlemesi durumunda furkasyon bölgeleri tedaviyi …

Periodontal hastalıklar sonucu furkasyon bölgesinin etkilenmesi durumudur. Klinik olarak prognozun değerlendirilmesinde önemli bir kriterdir.

Kalıcı restorasyon öncesinde dişi dış etkenlerden korumak ve semptomları kontrol altına almak amacıyla uygulanan kısa süreli dolgu materyalidir. …

Kalıcı protetik restorasyon hazırlanırken dişi korumak, estetiği ve fonksiyonu sürdürmek amacıyla uygulanan geçici kaplamadır. Diş hassasiyetini ve …

Dişleri çevreleyen ve alveol kemiğini örten yumuşak dokudur. Sağlıklı gingiva açık pembe renkli, sıkı kıvamlı ve kanamasız yapıdadır.

Diş eti dokusunun kalınlık ve morfolojik özelliklerini ifade eden klinik kavramdır. İnce ve kalın biyotipler, cerrahi ve protetik tedavi planlamasında …

Diş eti ile diş yüzeyi arasındaki sulkusun patolojik olarak derinleşmesi sonucu oluşan boşluktur. Periodontal hastalıkların erken bulguları arasında …

Ölçü alma veya restoratif işlemler sırasında diş eti dokusunun geçici olarak uzaklaştırılması işlemidir. Marjinal uyumun doğru şekilde kaydedilmesini …

Diş etlerinde kızarıklık, şişlik ve kanama ile karakterize, geri dönüşümlü inflamatuar periodontal hastalık formudur. Uygun ağız hijyeni ile tamamen …

Doku kaybını telafi etmek veya rejenerasyonu desteklemek amacıyla kullanılan biyolojik veya sentetik materyallerdir. Periodontal ve implant …

Kemik defektlerinde rejenerasyonu desteklemek amacıyla greft materyali ve bariyer membranların birlikte kullanıldığı cerrahi tekniktir. İmplant …

Kök kanallarının doldurulmasında kullanılan, termoplastik özelliklere sahip biyouyumlu endodontik dolgu materyalidir. Kanal sızdırmazlığının …

Hasta tarafından takılıp çıkarılabilen, eksik dişlerin fonksiyon, estetik ve fonasyonu yeniden kazandırılması amacıyla kullanılan protetik …

Çok köklü bir dişte, köklerden birinin ve ona bağlı kron kısmının cerrahi olarak uzaklaştırılması işlemidir. Dişin geri kalan kısmının ağızda …

İmplant destekli, sabit veya yarı sabit özellikte olan ve genellikle akrilik ile metal altyapının birlikte kullanıldığı protetik restorasyon türüdür. …

Diş ve kemik dokusunun ana mineral bileşeni olan kalsiyum fosfat türevi kristal yapıdır. Dental biyomateryallerde kemik grefti ve kaplama materyali …

Ağız ve diş sağlığının korunması amacıyla uygulanan temizlik ve bakım uygulamalarının genel adıdır. Yetersiz hijyen, çürük ve periodontal hastalık …

Doku hücre sayısının artması sonucu meydana gelen hacimsel büyüme durumudur. Gingival hiperplazi, bazı ilaç kullanımları ile ilişkilendirilebilir.

Sıcak, soğuk, tatlı veya mekanik uyaranlara karşı dişlerde oluşan ani, kısa süreli ağrı durumudur. Genellikle dentin tübüllerinin açığa çıkması ile …

Dişlerin, dudakların veya gingivanın estetik açıdan yetersiz algılandığı gülüş tipini tanımlayan kavramdır. Estetik diş hekimliği planlamalarında …

Periodontal hastalıklar sonucu alveol kemiğinin yatay yönde, dişlerin tamamını çevreleyecek şekilde kayba uğraması durumudur. Radyografik …

Ortodontik tedavi süresini kısaltmak amacıyla cerrahi veya biyolojik destekleyici yöntemlerin kullanıldığı tedavi yaklaşımlarını ifade eder.

Kısa sürede sertleşme özelliğine sahip dental siman türüdür. Geçici restorasyonlar ve acil klinik uygulamalarda tercih edilir.

Endodontik tedavilerde kök kanallarının yıkanması ve dezenfeksiyonu amacıyla kullanılan kimyasal solüsyonlardır. Sodyum hipoklorit, EDTA gibi …

Endodontik tedavi sırasında irrigasyon solüsyonlarının kök kanallarına kontrollü ve güvenli şekilde uygulanmasını sağlayan ince uçlu dental enjektör …

Restoratif materyallerin polimerizasyonunu (sertleşmesini) sağlamak için mavi ışık dalga boyu (genellikle ~400–500 nm) üreten cihazdır. Kompozit rezin …

Kök kanallarının temizlenip şekillendirildikten sonra biyouyumlu dolgu materyalleriyle doldurulması işlemidir. Kanal sızdırmazlığının sağlanması, …

Pulpa dokusunun enfekte, iltihaplı veya nekrotik olduğu durumlarda dişin ağızda tutulmasını amaçlayan endodontik tedavi yöntemidir. Enfekte dokuların …

Diş sert dokularında çürük veya travma sonucu oluşan boşlukları ifade eder. Restoratif tedavi planlamasında kavitenin şekli ve derinliği …

Yetersiz kemik hacmini artırmak amacıyla uygulanan cerrahi işlemdir. Otojen, allojen, ksenojen ve sentetik greft materyalleri kullanılabilir.

Alveoler veya bazal kemik dokusunun fizyolojik ya da patolojik nedenlerle hacim kaybetmesi durumudur. Diş kaybı sonrası süreçte sık görülür.

Periodontal hastalıklar sonucu diş eti ve destek dokuların diş yüzeyinden uzaklaşmasını ifade eden klinik ölçüttür. Hastalığın şiddetini belirlemede …

Dişin restoratif veya estetik gereksinimlerini karşılamak amacıyla diş eti ve/veya kemik seviyesinin cerrahi olarak düzenlenmesi işlemidir.

Kompozit rezin ve cam iyonomer siman özelliklerini birlikte taşıyan restoratif materyaldir. Özellikle pedodontide tercih edilir.

Diş rengine uyumlu, estetik ve restoratif amaçlarla kullanılan polimer esaslı dolgu materyalidir. Ön ve arka grup dişlerde yaygın olarak uygulanır.

Komşu dişlerin birbirine temas ettiği anatomik bölgedir. Doğru kontakt alanı, gıda sıkışmasını önleyerek periodontal sağlığı destekler.

Hasarlı veya madde kaybı fazla olan dişlerin tüm yüzeyini kaplayarak fonksiyon ve estetiği yeniden kazandıran sabit protetik restorasyondur.

Dişin klinik kron uzunluğunun kemik içinde kalan kök uzunluğuna oranını ifade eder. Protetik ve periodontal prognozun değerlendirilmesinde önemlidir.

Diş kökü içerisinde pulpa dokusunun yer aldığı anatomik boşluktur. Endodontik tedavilerin hedef alanını oluşturur.

Diş kök dokusunun fizyolojik veya patolojik olarak yıkıma uğraması durumudur. İç ve dış rezorpsiyon olarak sınıflandırılır.

Kök yüzeylerinin pürüzsüzleştirilerek bakteriyel tutunmanın azaltılmasını amaçlayan periodontal tedavi uygulamasıdır. Scaling ile uygulanır.

Periodontal cepler içerisindeki enfekte granülasyon dokusunun uzaklaştırılmasını amaçlayan periodontal tedavi işlemidir. Cerrahi ve cerrahi olmayan …

Dijital planlama ve cerrahi rehberler kullanılarak implantların önceden belirlenen açılar ve pozisyonlarda yerleştirilmesini sağlayan cerrahi …

Dişlerin ön yüzeyine minimal aşındırma ile uygulanan ince porselen restorasyonlardır. Estetik diş hekimliğinde renk, form ve dizilim bozukluklarının …

Ortodontik tanı ve tedavi planlamasında kullanılan, kafa ve yüz iskeletinin yan profilden değerlendirildiği radyografik görüntüleme yöntemidir. Çene …

Yumuşak ve sert doku işlemlerinde lazer enerjisinin kullanıldığı modern diş hekimliği uygulamalarıdır. Daha az kanama, ağrı ve hızlı iyileşme …

Periodontal ceplerin temizlenmesinde lazer teknolojisinin kullanıldığı yardımcı periodontal tedavi yöntemidir. Seçilmiş vakalarda destekleyici olarak …

Diş, diş eti veya ağız içi dokularda normal yapının bozulması sonucu ortaya çıkan patolojik değişiklikleri ifade eden genel terimdir. Klinik ve …

Dişlerin dil tarafına bakan yüzeyini tanımlayan anatomik yön terimidir. Ortodontik ve restoratif uygulamalarda konum belirtmek amacıyla kullanılır.

Ortodontik braketlerin dişlerin lingual yüzeylerine yerleştirildiği tedavi yaklaşımıdır. Estetik kaygısı yüksek hastalarda tercih edilir.

Ortodontik tedavi sonrasında dişlerin yeni konumlarını korumak amacıyla dişlerin lingual yüzeylerine sabitlenen pekiştirme apareyidir.

Belirli bir bölgedeki sinir iletiminin geçici olarak bloke edilmesi yoluyla ağrı kontrolü sağlayan anestezi yöntemidir. Dental işlemlerin büyük …

Restorasyon uyumsuzluğu, plak birikimi veya travma sonucu ağız içi dokularda oluşan lokal tahriş durumudur. Uzun süreli varlığı patolojik …

Dental travma sonucu dişin alveol içerisindeki normal konumundan kısmen veya tamamen yer değiştirmesi durumudur. Acil müdahale gerektirir.

Dişin yer değiştirmesi ile birlikte alveol kemiğinde kırık oluşması durumudur. Travmatik dental yaralanmalar arasında yer alır.

Ağız mukozasında görülen, kazınamayan beyaz renkli lezyonları tanımlayan klinik terimdir. Premalign potansiyel taşıyabileceğinden dikkatli izlem …

Üst çeneyi oluşturan kemik yapıdır. Dişlerin yanı sıra maksiller sinüsler ve nazal boşluk ile anatomik ilişki içerisindedir.

Üst çene kemiği içerisinde yer alan hava dolu anatomik boşluktur. İmplant planlamasında sinüs tabanının konumu önem taşır.

Alt ve üst dişlerin normal kapanış ilişkisini bozacak şekilde dizilmesi durumudur. Fonksiyonel bozukluklara, estetik problemlere ve temporomandibular …

Alt çeneyi oluşturan kemik yapıdır. Çiğneme, konuşma ve yüz estetiğinde temel rol oynar; temporomandibular eklemin hareketli parçasıdır.

Dişi çevreleyen serbest diş eti dokusudur. Periodontal değerlendirmelerde inflamasyon bulguları açısından incelenir.

Restorasyonun diş dokusu ile birleştiği sınır bölgede gösterdiği uyum derecesini ifade eder. Yetersiz marjinal uyum, sekonder çürük ve periodontal …

Restoratif işlemler sırasında dolgu materyalinin şekillendirilmesini ve komşu dişle doğru kontakt alanının oluşturulmasını sağlayan yardımcı …

Periodontal ve implant cerrahilerinde yönlendirilmiş doku veya kemik rejenerasyonunu desteklemek amacıyla kullanılan bariyer materyaldir. Rezorbe olan …

Metal altyapı üzerine porselen uygulanarak hazırlanan sabit protetik restorasyon türüdür. Dayanıklılığı yüksek olmakla birlikte estetik açıdan tam …

Dişin en dış tabakasını oluşturan, yüksek mineral içeriğine sahip sert dokudur. Dişi mekanik ve kimyasal etkilere karşı korur.

Mine gelişimi sırasında meydana gelen yapısal bozukluklardır. Hipoplazi ve hipomineralizasyon en sık görülen tipleridir.

Dişin alveol içerisinde fizyolojik sınırların ötesinde hareket etmesi durumudur. Periodontal hastalıkların ilerlemesine bağlı olarak artabilir.

Ağzın arka bölgelerinde yer alan, geniş çiğneme yüzeylerine sahip azı dişleridir. Çiğneme fonksiyonunun büyük kısmını üstlenirler.

Ağız mukozasında kızarıklık, hassasiyet ve inflamasyon ile seyreden klinik durumdur. Travma, enfeksiyon veya sistemik nedenlerle gelişebilir.

Dişlerdeki erken temasların ve dengesiz oklüzal ilişkilerin kontrollü aşındırma yoluyla düzeltilmesini amaçlayan klinik işlemdir. Fonksiyonel …

Dişlerin çiğneme yüzeylerinde fonksiyonel veya parafonksiyonel kuvvetler sonucu meydana gelen madde kaybıdır. Bruksizm ve maloklüzyon gibi durumlarla …

Alt ve üst çenedeki dişlerin statik ve dinamik durumlarda birbirleriyle kurduğu temas ilişkisini ifade eder. Oklüzyonun doğru değerlendirilmesi; …

Bir veya daha fazla tüberkülü kapsayan, laboratuvar ortamında hazırlanan indirekt restoratif uygulamadır. Geniş madde kayıplarında dolguya alternatif …

Diş ve çene düzensizliklerinin teşhis, önlenmesi ve tedavisi ile ilgilenen diş hekimliği uzmanlık alanıdır. Fonksiyonel kapanışın düzeltilmesi ve …

Dişlerin hareket ettirilmesi veya konumlarının korunması amacıyla kullanılan sabit veya hareketli ortodontik araçlardır. Tedavi planına göre farklı …

Çene iskeletindeki ileri derecede bozuklukların cerrahi olarak düzeltilmesini amaçlayan multidisipliner tedavi yaklaşımıdır. Ortodontik tedavi ile …

İmplant yüzeyi ile çevre kemik dokusu arasında doğrudan, stabil ve fonksiyonel bir biyolojik bağlantının oluşması sürecidir. İmplant tedavisinin …

Kemik dokunun cerrahi olarak kesilmesi veya şekillendirilmesi işlemidir. İmplantoloji ve maksillofasiyal cerrahide sıkça uygulanır.

Hastanın kendi vücudundan alınan kemik veya doku greftidir. Yüksek biyolojik uyumu ve osteojenik potansiyeli nedeniyle kemik augmentasyonlarında altın …

Üst kesici dişlerin alt kesici dişleri dikey yönde normalden fazla örtmesi durumudur. Ortodontik tedavi gerektirebilir.

Doğal diş kökleri veya implantlar üzerinden destek alan hareketli protez türüdür. Tutuculuğu ve stabilitesi klasik total protezlere göre daha …

Üst kesici dişlerin alt kesicilere göre yatay yönde ileri konumlanmasını ifade eder. Estetik ve fonksiyonel sorunlara yol açabilir.

Dental ölçü alımında, elastomerik veya hidrocolloid ölçü materyallerinin ağız içinde homojen ve kontrollü şekilde taşınmasını sağlayan temel …

Elastomerik ölçü materyallerinin (örneğin polieter, silikon bazlı ölçü materyalleri) doğru oranda karıştırılmasını sağlayan mekanik cihazdır. Homojen …

Ölçü alım sürecinde kullanılan destek materyalleri ve aksesuarları kapsayan genel terimdir. Bunlar; kaşık tutucuları, retansiyon bantları, bariyerler …

Tüm alt ve üst çene, dişler, temporomandibular eklemler ve çevre anatomik yapıların tek bir görüntüde değerlendirildiği ekstraoral radyografik …

Çiğneme, konuşma veya yutma gibi normal fonksiyonlar dışında gerçekleşen dişsel alışkanlıkları ifade eder. Bruksizm ve diş sıkma en sık görülen …

Ağızda bir miktar doğal diş bulunan durumlarda eksik dişlerin tamamlanması amacıyla kullanılan hareketli protetik restorasyondur. Sabit veya hareketli …

Diş kök ucunda, genellikle enfekte pulpa dokusuna bağlı olarak gelişen patolojik oluşumdur. Radyografik olarak periapikal radyolüsensi şeklinde …

Diş eti ile diş yüzeyi arasında patolojik olarak derinleşmiş boşluktur. Periodontal hastalıkların klinik göstergelerinden biridir ve tedavi …

Diş eti, periodontal ligament ve alveol kemiğini etkileyen inflamatuar hastalıklar grubudur. Gingivitis ve periodontitis bu grubun temel alt …

Diş kökü ile alveol kemiği arasında yer alan bağ dokusudur. Dişi kemik içinde askıda tutar ve kuvvetlerin dağıtılmasını sağlar.

Periodontal hastalıkların ileri evresi olup, dişleri destekleyen kemik ve bağ dokusunda geri dönüşümsüz kayıpla karakterizedir. Tedavi edilmediğinde …

Dişin periapikal dokularının durumunu değerlendirmek amacıyla uygulanan klinik testtir. Hassasiyet, inflamasyon varlığına işaret edebilir.

Diş yüzeyine tutunan mikroorganizmalar ve hücresel artıklardan oluşan yapışkan biyofilm tabakasıdır. Çürük ve periodontal hastalıkların başlıca …

Cerrahi veya invaziv dental işlemler sonrasında iyileşmeyi desteklemek ve komplikasyonları önlemek amacıyla uygulanan bakım sürecidir. Hasta uyumu …

İmplant yerleştirildiği anda kemik içerisinde sağlanan mekanik stabiliteyi ifade eder. İmmediat ve erken yükleme kararlarında belirleyici faktördür.

Eksik dişlerin yerine fonksiyon, estetik ve fonasyonu yeniden kazandırmak amacıyla yapılan sabit veya hareketli yapay dişlerdir. Tedavi planı hastanın …

Dişin merkezinde yer alan, sinir ve damar dokusundan oluşan canlı yapıdır. Dişin beslenmesi ve duyusal iletimi pulpa aracılığıyla sağlanır.

Pulpa dokusunun tamamen canlılığını kaybettiği durumu ifade eder. Genellikle ileri çürükler veya travma sonrası gelişir ve endodontik tedavi …

Dişler, çene kemikleri ve çevre anatomik yapıların X-ışınları kullanılarak görüntülenmesini sağlayan tanı yöntemlerinin genel adıdır. Tanı, tedavi …

Radyografik görüntülerde koyu alanlar şeklinde izlenen, X-ışınlarını daha az tutan dokuları ifade eder. Genellikle kemik kaybı veya lezyon varlığını …

Kaybedilmiş periodontal veya kemik dokuların yeniden oluşumunu hedefleyen cerrahi ve cerrahi olmayan tedavi yaklaşımlarını ifade eder. Greft ve …

Dişlerdeki çürük, kırık veya madde kayıplarının fonksiyon ve estetiği yeniden kazandıracak şekilde tedavi edilmesini amaçlayan diş hekimliği alanıdır.

Ortodontik tedavi sonrasında dişlerin yeni konumlarını korumak amacıyla kullanılan sabit veya hareketli pekiştirme apareyidir.

Ortodontik veya protetik tedaviler sonrasında elde edilen sonuçların korunmasını ifade eden kavramdır. Tedavinin uzun dönem başarısı retansiyon …

Ölçü alma veya restoratif işlemler sırasında diş eti dokusunu geçici olarak uzaklaştırmak amacıyla sulkusa yerleştirilen ip benzeri materyaldir. …

Cerrahi müdahale sırasında patolojik veya problemli dokunun kesilerek uzaklaştırılması işlemidir. Endodontik cerrahide kök ucu rezeksiyonu örnek …

Diş veya kemik dokusunun fizyolojik ya da patolojik nedenlerle yıkıma uğraması sürecidir. İç rezorpsiyon ve dış rezorpsiyon olarak sınıflandırılır.

Travma sonrası dişlerin stabilizasyonunu sağlamak amacıyla kullanılan sabit destekleyici apareydir. İyileşme sürecinde dişlerin korunmasına yardımcı …

Dental tedaviler sırasında çalışma alanını izole ederek nem kontrolü sağlayan elastik örtü sistemidir. Endodontik ve restoratif işlemlerde hasta …

Hasta tarafından çıkarılamayan, diş veya implantlardan destek alan protetik restorasyonlardır. Kron ve köprü uygulamaları bu gruba girer.

Mevcut bir restorasyonun kenarlarında veya altında gelişen çürük oluşumudur. Genellikle marjinal uyumsuzluk veya plak birikimi ile ilişkilidir.

Diş yüzeyinin asitle pürüzlendirilmesi aşamasını ayrı bir işlem olarak gerektirmeyen adeziv sistemdir. Klinik uygulama süresini kısaltır ve …

Dişin mine–sement birleşimi bölgesinde meydana gelen madde kayıplarını ifade eder. Aşırı fırçalama, erozyon veya oklüzal stresle ilişkili olabilir.

Sabit protetik restorasyonların diş yüzeyine kalıcı veya geçici simanlar yardımıyla yapıştırılması işlemidir. Siman seçimi restorasyonun başarısını …

Üst çene arka bölgede implant uygulamasına olanak sağlamak amacıyla maksiller sinüs tabanının cerrahi olarak yükseltilmesi işlemidir. Kemik hacminin …

Periodontal sond yardımıyla ölçülen, diş eti oluğu veya periodontal cebin derinliğini ifade eden klinik parametredir. Hastalığın şiddetini belirlemede …

Travma veya periodontal hastalık sonucu mobilitesi artmış dişlerin birbirine bağlanarak stabilize edilmesi işlemidir. İyileşme sürecinde dişlerin …

Dişlerin, implantların veya protezlerin fonksiyon sırasında yer değiştirmeye karşı gösterdiği dirençtir. Tedavi başarısının önemli göstergelerinden …

Mikroorganizmaların tüm formlarının fiziksel veya kimyasal yöntemlerle tamamen yok edilmesi sürecidir. Dental kliniklerde enfeksiyon kontrolünün temel …

Diş eti seviyesinin altında yer alan anatomik bölgeyi tanımlayan terimdir. Periodontal tedavi ve değerlendirmelerde sıkça kullanılır.

Diş eti seviyesinin üzerinde kalan diş yüzeylerini ifade eder. Plak ve diş taşı birikiminin ilk görüldüğü alanlardır.

Dişlerin normal sürme zamanında veya doğru pozisyonda ağız ortamına çıkamaması durumudur. Ortodontik veya cerrahi müdahale gerektirebilir.

Hastanın klinik ve radyografik bulguları doğrultusunda uygulanacak dental tedavilerin sistematik olarak belirlenmesi sürecidir. Multidisipliner …

Uygulanan dental tedavilerin başarısını değerlendirmek ve olası komplikasyonları erken dönemde saptamak amacıyla yapılan kontrol sürecidir.

Kalıcı restorasyon öncesinde dişi korumak ve fonksiyonu sürdürmek amacıyla uygulanan geçici restoratif işlemdir. Tedavi sürecinin önemli bir ara …

Alt çenenin kafatası ile eklem yaptığı, çiğneme ve konuşma hareketlerinin gerçekleşmesini sağlayan eklemdir. Fonksiyon bozuklukları ağrı, ses ve …

Temporomandibular eklem, çiğneme kasları ve ilişkili yapıları etkileyen fonksiyonel ve yapısal bozukluklar grubudur. Oklüzal düzensizlikler ve stres …

A  Abse (Abscess) Diş, diş eti veya çevre yumuşak dokularda bakteriyel enfeksiyon sonucu oluşan, içi pürülan materyal ile dolu patolojik oluşumdur. …

Ortodontik tedavilerde dişlerin kök pozisyonunu kontrol etmek amacıyla uygulanan dönme kuvvetidir. Diş hareketlerinin üç boyutlu kontrolünü sağlar.

Ağızda hiç doğal diş bulunmayan durumlarda uygulanan, üst ve alt çeneyi tamamen kapsayan hareketli protez türüdür. Fonksiyon ve estetiğin yeniden …

Alt ve üst çene arasındaki yatay uyumsuzluk sonucu ortaya çıkan kapanış bozukluğudur. Çapraz kapanış bu grubun yaygın bir örneğidir.

Dişler, periodontal dokular veya çene kemiklerinin dış etkenler sonucu zarar görmesi durumudur. Acil değerlendirme ve müdahale gerektirir.

Dişlere normal fizyolojik sınırların üzerinde kuvvet uygulanması sonucu oluşan oklüzal durumdur. Periodontal dokular üzerinde olumsuz etkilere yol …

Azı ve küçük azı dişlerinin çiğneme yüzeylerinde bulunan çıkıntılı anatomik yapılardır. Oklüzyon ve çiğneme fonksiyonunda önemli rol oynar.

Ağız ortamında bulunan, sindirim, lubrikasyon ve antibakteriyel savunma fonksiyonları olan biyolojik sıvıdır. Tükürük akışının azalması ağız sağlığını …

Tükürük salgılayan majör ve minör bezleri ifade eder. Parotis, submandibular ve sublingual bezler majör tükürük bezleri arasında yer alır.

Diş yüzeylerinde biriken plak ve diş taşlarının, yüksek frekanslı titreşimler ve su akışı yardımıyla uzaklaştırılmasını sağlayan periodontal temizlik …

Farklı bağlanma protokolleriyle (total-etch, self-etch veya selektif mine asitleme) uyumlu şekilde kullanılabilen çok amaçlı adeziv sistemdir. Klinik …

Farklı kök kanal çaplarına uyum sağlayabilen, genellikle fiber esaslı post sistemidir. Kanal tedavisi görmüş dişlerde restoratif destek amacıyla …

Pulpa dokusunun canlılığını değerlendirmek amacıyla uygulanan termal ve elektriksel testleri kapsayan klinik uygulamalardır. Endodontik tanıda …

Restorasyonun diş dokusu ile anatomik ve fonksiyonel açıdan uyumunu ifade eden klinik kavramdır. Yetersiz uygunluk, sekonder çürük ve periodontal …

Dişlerin normal sürme zamanına kıyasla gecikmeli olarak ağız ortamına çıkması durumudur. Sistemik, lokal veya genetik faktörlerle ilişkili olabilir.

Diş eti çekilmesi veya cerrahi işlemler sonucu dişin ağızda görünen kron kısmının artması durumudur. Estetik ve hassasiyet sorunlarına neden olabilir.

Ağız mukozasında epitel kaybı ile karakterize, ağrılı lezyonlardır. Travma, enfeksiyon, sistemik hastalıklar veya immünolojik faktörlerle ilişkili …

Dental materyal ve cihazların güvenli ve etkin şekilde kullanılabilmesi için üretici tarafından belirtilen klinik uygulama yönergeleridir. Klinik uyum …

Dental cihaz ve aletlerin mikroorganizmalardan tamamen arındırılmasını amaçlayan fiziksel veya kimyasal işlemleri ifade eder. Enfeksiyon kontrol …

Gülüş sırasında üst dudağın konumunu ve diş–gingiva görünürlüğünü belirleyen estetik parametredir. Estetik diş hekimliği ve gülüş tasarımı …

İmplant tedavisinde, implant gövdesi üzerine yerleştirilen abutment ve restoratif bileşenleri kapsayan genel terimdir. Estetik, fonksiyon ve …

İmplantlardan destek alan ve ağızda fonksiyon gören sabit veya hareketli protetik restorasyonlardır. Oklüzal denge ve yük dağılımı tedavi başarısını …

Yüz iskeletinin önemli bir parçasını oluşturan ve üst dişleri taşıyan kemik yapıdır. Maksiller sinüsler, nazal boşluk ve orbita ile anatomik komşuluk …

Ağızda en son süren ve genellikle 17–25 yaşları arasında ortaya çıkan azı dişleridir. Çoğu vakada gömülü kalabilir ve perikoronitis, çürük veya komşu …

Dişlerin ön yüzeyine uygulanan, estetik amaçlı ince porselen veya kompozit restorasyonlardır. Renk, form ve hafif dizilim bozukluklarının …

Alveol kemiğinde lokal ve açısal şekilde meydana gelen kemik kaybı türüdür. Periodontal hastalıklarda sıklıkla görülür ve tedavi planını etkiler.

Dudaklar ve yanaklar ile dişler ve alveoler yapılar arasında kalan anatomik boşluktur. Protez stabilitesi ve cerrahi planlamalarda değerlendirilir.

Pulpa dokusu canlı olan ve vitalite testlerine pozitif yanıt veren dişleri ifade eder. Tedavi yaklaşımı, dişin vitalite durumuna göre belirlenir.

Pulpa dokusunun canlılığını değerlendirmek amacıyla uygulanan klinik testlerdir. Termal ve elektriksel yöntemler kullanılabilir.

Dental materyallerin yüksek sıcaklıkta cam benzeri bir yapı kazanması sürecidir. Özellikle porselen restorasyonların üretim aşamalarında önem taşır.

Ortodontik ve oklüzal değerlendirmelerde hastanın çene pozisyonunu bilinçli olarak belirli bir konuma getirmesini ifade eden klinik yaklaşımdır.

Protetik restorasyonlarda doğal dişlerin fonksiyonel ve estetik özelliklerini taklit etmek amacıyla kullanılan prefabrike veya özel üretim diş …

Restoratif materyalin diş dokusuna kimyasal ve/veya mikromekanik yollarla bağlanma gücünü ifade eder. Yüksek yapışma dayanımı, restorasyonların uzun …

Sürme yolunun bir kısmını tamamlamış ancak tam olarak ağız ortamına çıkamamış dişleri ifade eder. En sık üçüncü molar dişlerde görülür.

Alveol kemiğinin dişlerin çevresinde yatay yönde ve yaygın şekilde azalması durumudur. Periodontal hastalıkların tipik radyografik bulguları …

Ağız içi mukozası, diş eti, dudaklar ve yanakları kapsayan, kemik dışındaki dokuların genel adıdır. Estetik ve cerrahi tedavi planlamasında önemli rol …

Diş eti çekilmeleri veya yumuşak doku hacim kayıplarının tedavisinde kullanılan cerrahi greftleme yöntemidir. Estetik ve fonksiyonel iyileşme …

Periodontal dokularda kaybedilen yapıların yeniden oluşumunu desteklemek amacıyla bariyer membranlar kullanılarak uygulanan cerrahi tekniktir.

İmplant tedavisinde restorasyonun ne zaman uygulanacağını belirleyen klinik yaklaşımdır. İmmediat, erken ve geç yükleme protokolleri şeklinde …

Üst çenenin kafatasına göre konumunu artikülatöre aktarmak amacıyla kullanılan ölçüm aracıdır. Protetik restorasyonların doğru oklüzal ilişkilerle …

Dişler, dudaklar, çene yapıları ve yumuşak dokular arasındaki uyumun bütüncül olarak değerlendirilmesini ifade eder. Estetik diş hekimliği ve …

Üst çenede ileri derecede kemik kaybı bulunan vakalarda, zigomatik kemiğe yerleştirilen uzun implant türüdür. Sinüs lifting veya kemik greftine …

Yüksek dayanıklılık ve biyouyumluluğa sahip zirkonyum oksit esaslı protetik altyapıdır. Metal içermemesi nedeniyle estetik restorasyonlarda tercih …

Zirkonya altyapı üzerine veya monolitik olarak hazırlanan, yüksek estetik ve dayanıklılık sunan sabit protetik restorasyondur. Ön ve arka grup …

Dental anatomi, cerrahi ve radyolojik değerlendirmelerde belirli bölgeleri tanımlamak amacıyla kullanılan kavramsal bölgelendirme terimidir. Klinik …

İmplant, protez veya estetik planlama aşamasında ağız içinin fonksiyonel ve estetik bölgeler halinde değerlendirilmesini ifade eder. Risk ve öncelik …

Farklı anatomik veya fonksiyonel bölgeler arasındaki sınır ve geçiş alanlarını tanımlayan kavramdır. Özellikle estetik restorasyonlarda doğal görünüm …